Stichting

S.A.L. Mongui Maduro Foundation

Salomon (Mongui) Abraham Levy Maduro

Mongui Maduro, geboren in 1891, behoorde tot de achtste generatie afstammelingen van Mozes Levy Maduro, een chirurg die zich in 1672 op Curaçao vestigde.

Op een dag in 1905, toen Mongui in de achtste klas van de “Hendrikschool” in Pietermaai zat, liet zijn leraar, een zekere heer Michiels, de klas het speciale Curaçao-nummer van het Nederlandse tijdschrift Neerlandia (juli /augustus 1905) zien en stelde voor dat zij zouden proberen zelf een exemplaar te bemachtigen.
Mongui slaagde daarin en raakte gefascineerd door alle nieuwe feiten die hij over zijn geboorte-eiland had geleerd. Op zoek naar meer informatie ontdekte hij dat er geen persoon of bibliotheek was die eerder in of over de voormalige Nederlandse Antillen gepubliceerde werken of werken van Antilliaanse auteurs had verzameld.
Die ontdekking was het begin van een levenslange zoektocht die resulteerde in de unieke en waardevolle collectie die in de bibliotheek is samengebracht.

In het bedrijfsleven trad Mongui in 1908 toe tot het familiebedrijf S.E.L. Maduro & Sons en werd hij in 1948 directeur van het bedrijf. In 1919 werd hij benoemd tot directeur van Maduro’s Bank. Hij bekleedde deze functies tot aan zijn overlijden in 1967.

Zijn werkzaamheden als honorair consul van zowel Portugal als Frankrijk, zijn lidmaatschap van de Kamer van Koophandel en zijn voorzitterschap van de Sefardisch-Joodse gemeenschap Mikvé Israel namen een belangrijk deel van Mongui’s leven in beslag.

Op het hoogtepunt van zijn carrière werd hij door de regeringen van Nederland, Frankrijk, Portugal en Venezuela onderscheiden met enkele van de meest vooraanstaande orden – een blijvend eerbetoon aan zijn uitzonderlijke prestaties.

Ena Dankmeijer-Maduro

2 april 1920 – 7 februari 2016

Ena zag in 1920 het levenslicht; de enige dochter van Salomon Abraham (Mongui) Levy Maduro en Rachel Louise Levy Maduro-Brandao. Op haar 26e verjaardag, 2 april 1946, trouwde zij met Emile Dankmeijer, luitenant-generaal bij de Koninklijke Marine.

Na het overlijden van haar vader in 1967 wijdde Shon Ena haar leven aan de voortzetting en het behoud van zijn collectie Antilliaanse en Judaica-publicaties in de Mongui Maduro Library and Museum. De collectie moest dynamisch zijn; zij moest worden uitgebreid. Om dit te realiseren bezocht Ena verschillende bibliotheken en antiquariaten in het buitenland, op zoek naar publicaties voor de bibliotheek. Zij was de motor, de drijvende kracht achter de Mongui Maduro-collectie.

Om de voortzetting van de collectie veilig te stellen, werd in 1974 ter liefdevolle nagedachtenis aan haar vader de Mongui Maduro Foundation opgericht. Zij was tot aan haar overlijden voorzitter van de Foundation.

De stichting was niet haar enige passie. In de jaren tachtig ontwikkelde zij ook een passie voor computers en internet. Kennis die zij goed gebruikte bij al haar ondernemingen. Destijds besefte zij al wat dit voor de stichting kon betekenen. Toen nog te duur.

Zij maakte zich de basisbeginselen van de bibliotheekwetenschap eigen om haar vaardigheden op het gebied van collectiebeheer te verbeteren.

Ook welzijnsactiviteiten vormden een belangrijk deel van het leven van Shon Ena. In 1990 werd zij benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau voor haar bijzondere persoonlijke bijdragen aan de Curaçaose gemeenschap. Het jaar daarop, in 1991, werd zij door de Foundation “Muchanan den Akshon” geëerd met een “Plaka di Mérito”.

2010 was een zeer gedenkwaardig jaar voor Shon Ena; niet alleen vanwege de opening van de nieuwe moderne bibliotheek naast het landhuis die haar naam draagt: het “Ena Dankmeijer-Maduro Pavilion”, maar ook omdat haar dat jaar de “Zilveren Anjer” werd toegekend, een Nederlandse onderscheiding, die zij van koningin Beatrix ontving in haar paleis in Amsterdam (Nederland) voor haar uitzonderlijke culturele bijdrage aan de bevolking van Curaçao. Ter gelegenheid van haar 90e verjaardag in 2010 werd haar biografie “Ena: een leven tussen boeken”, geschreven door Jeannette van Ditzhuijzen, gepubliceerd.

Op 7 februari 2016 maakte Shon Ena haar laatste reis. Zij zal weer worden verenigd met haar geliefde Miel en al haar dierbaren die die reis al hebben gemaakt. Wij verloren een opmerkelijke, liefdevolle vrouw die onze zeer liefdevolle bewondering genoot en nog steeds geniet.

De prijs “Zilveren Anjer” van het Prins Bernhard Cultuurfonds, toegekend aan Ena.

Jaarlijks kent de stichting Prins Bernhard Cultuur Fonds, opgericht door prins Bernhard der Nederlanden, onderscheidingen toe aan enkele personen die wonen in de landen die tot het Koninkrijk der Nederlanden behoren. 
De prijs van het Prins Bernhard Cultuurfonds wordt toegekend aan personen en organisaties die een uitzonderlijke bijdrage hebben geleverd op het gebied van muziek, theater, dans, beeldende kunst, geschiedenis, literatuur, het behoud van monumenten en historische gebouwen, cultuureducatie of natuurbehoud. 
Ena Dankmeijer werd in 2010 geëerd met de medaille “Zilveren Anjer”. Bij die gelegenheid ontving zij de onderscheiding van koningin Beatrix in haar paleis in Amsterdam.